Ye kürküm ye misali.
Bir zamanlar siyasilerin gözdesi.
Hem de öylesine gözde ki;
Kadın girişimcilere 'Bakın burada örneği var. Devlet destek verdi, onlarca kadına iş imkanı sağladı. Markalara iş yapıyor. Siz isteyin biz arkanızdayız deniliyordu'.
Siyasiler onun yanına gidip, süslü laflar yapıyorlardı.
Çiğdem Karaaslan, Mehmet Muş ve diğer siyasiler 'Bafra'da bir kadın girişimci doğuşuna' ziyaretlerle, birlikte fotoğraf çekinmelerle, tıkır tıkır işleyen fabrikayı inceleyerek, tanıklık yapıyorlardı.
Çünkü o zamanlar o, kadın girişimciler için bir rol modeldi ve 'başarının göstergesiydi'.
Peki ne oldu sonra;
Kül kedisi misali, o rüya bir anda tersine döndü.
Kendi işini 2016'da kurup, 8 yılda 380 kişiye istihdam sağlayan kendi markasını oluşturan tekstilci kadın girişimci Aysun Macit, işyerinin adını da 'Aysunzade tekstil' koydu.
Öyle ya rol modeldi, şirketinin adı da adını taşımalıydı.
İlçe ekonomisine verdiği katkı tartışılmazdı.
Aysunzade Tekstil Sivil Savunma Sistemleri Limited Şirketi'nin sahibi Aysun Macit, başarı hikayesini yazıyordu çünkü.
'Baktı ki siyasiler de yanında, yürü diyorlar; işler de harika yürüyor, Zara Benetton, Mudo LC Waikiki ve Defacto gibi özel firmalara da ürün tedariği yapıyordu.
Askeriyenin, jandarmanın, polisin üniformalarını dikiyordu.
Para sorunu yok gibiydi, çünkü kazanıyordu.
O da birden nasıl büyüdüğünü anlamadı bir bakıma.
Çünkü bir anda 'herkesin gözdesi oldu'.
Parmakla gösteriliyordu.
O dönem, kabuğuna sığmayacak şekilde 'bir özgüven oluşturulduğundan', gözünü Bafra Organize Sanayi'ye çevirdi.
Kabuğunu kırmalıydı çünkü.
Bafra OSB'de bin kişiye istihdam sağlayacak' bir yer kurabilir miyim, bunun için destekler mi beni siyasiler diye düşler kurmaya başladı.
Her kapı açılıyordu adeta.
Yürü dediler.
Kurarsın tabi ki, devam.
O da cesurca yürümeye başladı.
Ayakları yere basmıyordu adeta.
Türkiye'de marka olma hedefine yürüyordu.
Hızla yeni fabrikasını tamamladı, makinelerini aldı, artık patrondu;
Misafirlerini, siyasileri ağırlayabilecek lüks odasını bile en şatafatlısından yaptırdı.
1000 kişi çalıştıracağını duyurduğundan, işyerinin önünde adeta iş için gelen kadınlar sıraya girmişti.
'Hepinize iş var, bakın devasa bir adım attık, hazırlıyoruz, az bekleyin' derken, o sırada kanser hastası olduğunu öğrendi.
Bir anda manevi hayatı terse döndü.
Morali bozuldu.
Hayallerime yetişemeyecek miyim acaba diye düşünürken, aksilikler tek başına gelmez misali, en büyük destekçisi eşini de kaybetti.
İşine gereken önemi gösteremediği gibi; şimdi kendisi de kabul ediyor, 'o dönem aldığı gazla' zamansız büyümenin çukuruna düştü adeta.
Ve işte o andan itibaren, rol modelliğin yerini çaresizlik almaya başladı.
Kanser hastalığı ile boğuşurken eşini de kaybetmenin verdiği sıkıntı ile olumsuzluklar da ardı ardına gelmeye başladı.
Aysun Macit, artık işçisine gününde maaşını ödeyemeyen bir girişimciydi.
Ekonomik kriz başlayınca, o 'bir zamanlar yürü diyenler', telefonlarına bile çıkmamaya başladı.
Kapılar kapandı ardı ardına.
Kapanmayanlardan da nasihat aldı sadece.
Destek aradı, kendisini ziyaret eden siyasilere 'Elimden tutun diye gitti'.
Sonuç alamadı.
Üretim yapamamaya başlayınca zaten beklenen son gelmişti.
Önce işçilerini çıkartmak zorunda kaldı.
Borçlar birikti, icralar başladı.
18 aydır üretim yapamayınca da hem de yüzlerce makinesi icraya gitti, hem de OSB'deki fabrikası atıl duruma geldi.
O başladığı noktaya geri döndü ama 'sırtında milyonlarca lira borç, atıl bir fabrika, açılmış işçi davaları ile' resmen ortada kaldı.
Şimdi film hikayesi gibi olan hayatı, aslında ibretlik bir durumdan başka da bir şey değil.
Büyümek isterken, çaresiz kalmak,
Hayallerin peşinde koşarken, bir anda siyasilerin gözdesi olup, rol model gösterilirken, sonrasında sahipsiz bırakılan bir isimdir Aysun Macit.
Büyüme kararı aldığında KOSGEB'ten destek alması elbette yetmedi Macit'e.
150 metrekare'den, 10 bin metrekarelik bir fabrikaya geçerken 'yanında olanlar, destek verenler';
Hastalık ve talihsizlikler sürecinde de yanında olabilseydi, belki de koca bir fabrika, yüzlerce işçi şimdi kendi markasını yaratmış olabilirdi.
380 kişi istihdam ederken, Katar, Sudan, Azerbaycan, Ukranya ve Rusya gibi ülkelere ihracat yapan Aysunzade Tekstil belki de şimdi, 1000 çalışanıyla Avrupa'ya da açılmış da olabilirdi.
Ama bunları göremeden iflas etti Aysun Macit.
Yükselirken 'rol modeldi', düşerken sahipsiz.
Peki şimdi ne diyor Bafralı kadın girişimci; Beni ayağa kaldırın, elimden tutundan başka,
"Bir el atsalar benim müşterilerim döner. Çünkü kaliteli hizmet veriyorduk. Gittiğim her yer Ankara'yı adres gösterdi. Ankara'da da senin işin Bafra'da" dediler'. diyor Aysun Macit.
Yani Samsun'a hizmet, sadece yol, beton binalar yapmakla olmuyor.
İstihdam oluşturan kişilere de destek olabilmek, onların elinden tutmak da, zor günlerinde ayağa kaldırmaktır asıl 'büyük ve örnek hizmet'.
Mesele betona yatırım yapmak değil.
İnsana yatırım yapabilmek.
Yiğit düştüğü yerden kalkar.
Aysun Macit'i gördüm, tanıdım.
Yükselirken yaptıkları, yapacaklarının teminatı adeta.
O kadın girişimci düştüğü yerden kalkar, inanıyorum.
Yeter ki; el atılsın, sıkıntılarına çözün bulunmasa da zaman kazanabilsin.
Yazık onlarca kadının işsiz kalması, bir markanın büyürken yok olması.
Samsun ne yazık ki, bunu bir türlü kıramıyor.
Çıkarken herkes alkışlıyor, yürü diyor, batarken sahipsizlik diz boyu.
Bunu Köytür'de de görmüştük.
Yüzlerce kümes sahibi de birlikte batmıştı.
Talihsiz Samsun deyince kızıyorlar ya.
Talihsiz Aysun Macit'i görmek isteyenler Bafra'ya gitsin o dev fabrikaya baksın.
Atıl kalmış.
İçler acısı.