Hiç Gerek Yokken..

Samsun birkaç gündür 'Şehir Kütüphanesi'ne verilecek ismi konuşuyor.
İsminin kütüphaneye verilmesi düşünülen merhum Samsun Büyükşehir Belediye Başkanı Mustafa Demir’in, kente katkıları oldu ancak;
İletişim açısından toplumun hemen her kesimiyle sıkıntılıydı.
Özellikle 'ben yaptım oldu' bakışı nedeniyle, halktan çok tepki görmüştü ve zaten partisi de zaten ikinci kez aday yapmadı.
Rahmetli Demir'in aday olamayacağını bilen AK Partili siyasiler, aday yağmuru gibi başvuru yapmış, adaylığı ile gündeme gelmişti ki;
Bunlardan biri de şu an Büyükşehir makamında oturan Halit Doğan başkandır.
Başkan Doğan, iyi iletişim, halkın fikirlerini sorarak hizmetlerde ilerleme ve 'sevilen bir siyasi olarak' aday yapıldı.
Samsun açıkça Başkan Doğan'a Çarşamba ilçesi belediye başkanı olmasına rağmen kredi verdi ve anketlerde ilk sıraya taşıdı.
Ve o halk, Doğan'ı 'iyi iletişimi nedeniyle' başkanlığa da getirdi.
Rahmetli Demir, ‘Samsun'a katkı vermedi demek’ olmaz, haksızlık olur.
Ladik Güneş Enerjisi SASKİ'nin elektrik giderinin yüzde 30'unu karşılıyor.
Afra yerleşkesini satın alması, 10 misli fiyatla yakın zamanda SBB'nin satması onun katkısıdır.
Adı tartışmalara konu olan Türk-İş Eğitim Merkezi alanına yapılan Şehir Kütüphanesi de onun projesidir.
Ancak, Gülsan Sanayi’de bugün yaşanan sıkıntılar, bazı Gülsan esnafının mülksüz kalması, çok düşük bedelle yapılan kamulaştırmalar, Tekkeköy'de daire fiyatına koca binayı kamulaştırma ve 'serzenişlere kayıtsız' kalınması da onun dönemindeydi.
Samsunspor taraftarıyla arasının hiçbir zaman düzelmemesi 'aykırı sert açıklamaları' ikinci kez aday yapılmaması ve anketlerde çıkmamasıyla doğru orantılı.
Kürtün Vadisi'ni imara açma çabaları ve halkla birlikte verdiğimiz mücadele ne çabuk unutuldu.
Yani Demir'in sonuçta, bu kente hizmeti var ancak, tepkiler, iletişim eksikliği, diyalog sorunu kendisini 'adaylıktan etti'.
Kaldı ki gazetecilere 'kentin solucanları' diyebilecek kadar ileri giden Mustafa Demir, şahsen benim de hafızamdan silmek istediğim isimlerin başında gelir.
Şimdi böyle bir ismin hiç gereği yokken kentin gündemine getirilmesi, Şehir Kütüphanesi gibi göz önünde olan bir yerde 'taçlandırılması, milletin gözünün içine sokulmak istenmesi' neden anlamakta zorlanıyorum.
Hiç gereği yokken; bir tartışma içine sokuldu şehir.
Ben yaptım oldu, dercesine, SBB Meclis kararı yokken, bu acele, bu isteğin nedeni ne olabilir ki?.
Sonuç olarak, şehir kütüphanesine “Mustafa Demir” adının verileceğine ilişkin açıklama yapılmasına rağmen, bu konuda henüz Samsun Büyükşehir Belediye Meclisi’nden alınmış bir karar bulunmuyor.
Vefatının ardından memleketi Trabzon’da toprağa verilen eski Başkan Demir'in adının verileceği bir tesis aranıyorsa, Ladik GSM olabilir mesela.
Ladikli ne der bilemem.
Büyükşehir Belediye Başkanı Halit Doğan’ın. “Mustafa başkanın şehir kütüphanesinde emeği çoktu. Ailesiyle de konuştuk. Onlar da mutlu olacaklarını ifade ettiler. Mustafa Demir Şehir Kütüphanesi olarak hayata geçirmiş olacağız” derken; Samsun halkına sormaması gerçekten 'diyalog sorunu olmayan Doğan açısından' sıkıntılı olmuş.
5393 sayılı Belediye Kanunu’nun 18. maddesinin (n) bendine göre; cadde, sokak, meydan, park, tesis ve benzerlerine ad verme yetkisi belediye meclisine aittir.
Ayrıca böyle bir konuyu meclise getirmek bile düşündürücü bir durum.
Öncelikle bir anket yapılmalı.
Bu Demir'in Trabzonlu olmasıyla ilgili bir durum da değil.
Trabzonlu birçok dostum var, gazete büromuzdaki arkadaşların en az üçte ikisi Trabzonlu.
Konu Mustafa Demir'in hem milletvekilliği, hem bakanlığı ve de özellikle belediye başkanlığı döneminde Samsunlularla 'gen ve fikir uyuşmazlığı' yaşaması.
Bu sorunu bilen bugünkü SBB yönetimi neden durup dururken böyle 'şahsi bir karar aldı ve bunu Samsun'a sundu' anlamış değilim.
İnsanlar kentlerde sevdikleri kişilerin isimlerini görmek ister.
Bir anı olarak kalsın der.
Dolayısıyla; belediye başkanlığı makamının meclis kararı olmadan isim belirlemesi ve bunu kesinleşmiş bir karar gibi kamuoyuna açıklamasını da doğru bulmadım.
Başkan Halit Doğan, bana hiç kırılmasın ama; Samsun halkının kendisine verdiği krediyi böyle kullanırsa, 'ben dedim oldu gibi bir yaklaşımda olursa', bu tehlikeli bir anlayışın adımı olur.
Samsun bunu kabul etmez, o isim orada hep tartışmalı bir şekilde durur.
O tartışmanın baş aktörü de kendisi olur.
Bu kentin bir adım ileri gitmesi için, mücadele veren, elini taşın altına koyan gazetecilere 'kentin solucanları' yakıştırması yapan;
Samsunspor taraftarının taleplerine kayıtsız kalan Mustafa Demir rahmetli oldu, Allah yerinde rahat ettirsin.
Her şeye rağmen Samsun'a verdiği katkılar için teşekkür ederiz elbette.
Ama bir emrivaki ile Şehir Kütüphanesi’ne isminin verilmesi başka bir şey.
Sosyal medyada oluşan tablo da dikkat çekici. Konuya ilişkin yapılan paylaşımların altına gelen binlerce yorum incelendiğinde, kamuoyunda çok güçlü ve yaygın bir itiraz dalgası olduğu görülüyor.
Yorumların büyük çoğunluğunda ortak görüş şu şekilde özetleniyor:
* “Bu isim yanlış, vazgeçilsin”
* “Kütüphaneye uygun bir isim değil”
* “Halka sorulmadan karar alınamaz”
Yani sonuçta kütüphane gibi kültürel bir yapıya bu ismin verilmesini uygun bulmuyor.
Öte yandan tartışmada göz ardı edilen ve çoğu zaman atlanan önemli bir gerçek var:
Bu kütüphane yalnızca belediyeye ait bir yatırım değil. Projenin maliyetinin yaklaşık yarısı Kültür ve Turizm Bakanlığı tarafından karşılanmış durumda.
Yani sonuçta nereden bakarsan bak halkın paralarıyla yapılıyor.
Halkın benimsemediği bir isim verilmesi, dönemsel değil tartışmasız bir isim olmalı gerçeğini ortaya koyuyor.
Kalıcı, kapsayıcı ve tarihsel karşılığı olan bir isim konulmalı.
Ve hiç gereği yokken Samsun böyle bir tartışmanın içine çekilmemeli.
Toplumsal kabul eksik olursa;
Tartışma bitmez.
Samsun’da bugün yaşanan tam olarak budur.
O nedenle SBB Başkanı Doğan, 'iletişimden vazgeçmemeli'.
Ladik GSM uygun.
Ama halka sormadan yine olmaz.