Samsun’un kalbi sayılan tarihi Acem Tekkesi, 5-6 Haziran tarihlerinde manevi atmosferine yakışır, ruhları doyuran muazzam bir buluşmaya ev sahipliği yaptı. Bu yıl ikincisi düzenlenen 2. İlkadım Ozanlar ve Şairler Buluşması, kelimelerin gücünü, sazın telindeki sızıyı ve gönül birliğini bir kez daha gözler önüne serdi. Acem Tekkesi’nin o kadim, huzur veren gölgesinde yükselen şiirler ve türküler, Samsun’un kültürel damarlarının ne kadar güçlü olduğunun en büyük kanıtıydı.
Kültürün ve Sanatın Gerçek Hamisi: İhsan Kurnaz
Bu estetik köprünün kurulmasında hiç şüphesiz en büyük pay, sanata ve sanatçıya kapılarını ardına kadar açan İlkadım Belediye Başkanı İhsan Kurnaz’a aittir. Göreve geldiği günden bu yana kültürel organizasyonlara gösterdiği samimi ilgi, sadece bir belediyecilik faaliyeti değil; bir şehrin ruhunu ayakta tutma çabasıdır. Başkan Kurnaz, sanata ve sanatçıya verdiği önemi sadece bu ev sahipliğiyle bırakmadı; organizasyonun sonunda tüm katılımcılara hem kültürel hem de sanatsal değeri çok yüksek olan müjdeli bir haber verdi. Başkan İhsan Kurnaz, önümüzdeki sene de bu muhteşem organizasyona ev sahipliği yapacağının sözünü şimdiden vererek, İlkadım’ın sanatın kalıcı merkezi olacağını ilan etti.
Bu başarılı organizasyonun mutfağında ise profesyonel bir kadro vardı. İlkadım Belediyesi Kültür Müdürü Kadir Yalnız ve ekibinin süreç boyunca gösterdiği hassasiyet, misafirperverlik ve sanata olan derin duyarlılıkları takdire şayandı. Şehrimizin kültür dünyasının mihenk taşlarından olan Kent Konseyi ve Yazarlar Derneği Başkanı Ahmet Seven de her zamanki yapıcı duruşu, tükenmeyen enerjisi ve yüksek koordinasyon yeteneğiyle bu anlamlı buluşmanın omurgasını oluşturdu.
İlkadım Belediyesi’nden Hafızalara Kazınan Anlamlı Jest
İlkadım Belediyesi, etkinliğin anısını ölümsüzleştirmek adına sanatçılara son derece zarif ve İlkadım’ın simgelerini üzerinde taşıyan özel bir hediye takdim etti. Sanatçılara sunulan bu nadide hatırada; İlkadım tarihinin sembolü olan tarihi Saat Kulesi (Tarihi Seyyid Kutbiddin Camii yanındaki kule), milli mücadelenin simgesi olan ve Gazi Mustafa Kemal Atatürk’ü Samsun’a taşıyan kadim Bandırma Vapuru ile İslam sanatının estetiğini yansıtan Camii figürü yan yana yer alıyor. Üzerinde “Samsun’un Kalbi İlkadım” yazan ve İlkadım Belediye Başkanı İhsan Kurnaz’ın ismini taşıyan bu estetik nişane, emeğe ve kelama verilen yüksek değerin somut bir göstergesi olarak sanatçıların baş köşesindeki yerini aldı.
Türkiye’nin dört bir yanından gelen ozanlar ve şairlerle kurulan sarsılmaz dostluk köprüleri, etkinliğin bitimiyle yaşanan veda anlarında geride buruk bir hüzün bıraktı. Gözlerdeki nem ve kulaklarda kalan tınılar, bir sonraki buluşmaya kadar taşınacak en kıymetli emanetler oldu.
Madalyonun Öteki Yüzü: Duyarsızlık ve Taşranın Sükûtu
Ne var ki, İlkadım’ın ortaya koyduğu bu vizyoner ve kucaklayıcı duruşun aksine, Samsun’daki diğer pek çok belediyenin sanata karşı takındığı derin duyarsızlık ve vurdumduymazlık vicdanları yaralamaktadır. Bir şehir, sadece kaldırım taşlarından ve beton binalardan ibaret değildir. Kültürü dışlayan, sanatçısını görmezden gelen yerel yönetimler, kupkuru birer idari binadan öteye geçemezler.
Neyse ki taşrada bu makûs talihi kıran istisnalar da yok değil. Terme Belediye Başkanı Şenol Kul, kendi bölgesinde sanata ve sanatçıya olan yakın ilgisi, hayata geçirdiği kültürel etkinlikler ve estetik değerlere verdiği kıymetle kültür insanları için adeta bir can suyu olmaya devam ediyor. Şenol Kul’un bu duruşu, sanatın yerel yönetimlerin vizyonuyla taşrada nasıl devleşebileceğinin en güzel örneklerinden birini sunuyor. Ancak genel tablodaki vefasızlık ne yazık ki baki kalıyor.
Yakınların Vefasızlığı ve Yaşatılan İhanet
Asıl acı olanı ise, bu asil mücadeleyi kaleme alan, ömrünü bu şehrin kültürüne vakfetmiş insanlara en yakınlarının yaşattığı vefasızlıktır. Sanatın dik duruşunu, kalemin namusunu savunanların arkasından iş çeviren, kuyusunu kazan yakınların varlığı, dışarıdaki düşmandan çok daha fazla can yakmaktadır. Sırtımızdaki hançer izleri, ne yazık ki yabancılara değil, hep “bizden” görünenlere aittir.
Bunun en somut örneği, Samsunlu şair ve yazarların başka şehirler tarafından davet edildiğinde yaşadığı sahipsizliktir. Samsun’un adını gururla temsil etmek adına başka şehirlere adım atan bu kıymetli kalemler, kendi memleketlerinin (İlkadım ve Terme hariç) kurumlarından bekledikleri o asgari yardımlaşmayı ve ilgiyi zerre kadar göremediler. Kendi şehrinde değer görmeyen, dışarıya gönderilirken bir yol azığı bile çok görülen sanatçının maruz kaldığı bu vefasızlık, aslında o idarecilerin kendi vizyonsuzluklarının tescilidir.
Son Söz
Sanatçıya sırtını dönenler, koltukların geçici ihtişamıyla gözleri kör olanlar şunu asla unutmamalıdır: Tarih, bütçe raporlarını değil; kalıcı eserleri ve o eserleri yaşatan hamileri yazar. Sanatı ve sanatçıyı ortada bırakan, ona saygısızlık eden zihniyetlere fuzuli kelam etmeye gerek yoktur.
Nitekim aristokrat ambalajlar içinde gezip, sanattan ve vefadan nasibini almamış olanların kulaklarına küpe olacak o kinayeli sözü şuraya bırakalım:
“Kaf Dağı’nın ardındaki anka kuşunu aramaya lüzum yok; bazı insanların sadece ‘insanlık’ taklidi yaparken gösterdiği o muazzam oyunculuk bile, sanatın en sahte ve en ibretlik şaheseridir!”
Baki Selamlar